OBJAWY KRYZYSU

Kryzysy wpisane są w nasze życie. Jednych dotykają one w większym stopniu, inni radzą sobie z nimi sprawnie lub też przechodzą je praktycznie bezboleśnie. Jednak wielu z nas, w obawie przed oceną otoczenia i konsekwencjami, skrzętnie ukrywa stan wybicia z równowagi psychologicznej i w obawie przed stygmatyzacją boi się szukać pomocy.  

To właśnie wsparcie jest kluczowe dla osób doświadczających kryzysów emocjonalnych. Znaleziona w porę pomoc pozwala na szybsze poradzenie sobie z kryzysem, a tym samym powrót do normy. Nierzadko niesie też wątek rozwojowy. Z każdego kryzysu wychodzimy wzbogaceni o nowe doświadczenie. Z każdą trudną sytuacją uczymy się czegoś nowego o nas samych, poznajemy siebie. 

Jak rozpoznać, że ktoś z naszych bliskich przeżywa kryzys? 

Każda zmiana zachowania, sposobu komunikacji, funkcjonowania jest tutaj kluczowa. Ważne jest, by tych sygnałów nie przeczyć, by porozmawiać z taką osobą a jeśli nie czujemy się kompetentni to skonsultować to z osobą, która specjalizuje się w pracy z kryzysem (coachem, mentorem kryzysowym, psychologiem czy też konsultantem kryzysowym). 

Konsekwencjami w porę nie zaopiekowanym kryzysem mogą być:

  • uzależnienia;
  • zaburzenia lękowe;
  • depresja;
  • zaburzenia nastroju;
  • zespół stresu pourazowego (PTSD);
  • choroby psychosomatyczne;
  • samobójstwa

Osoba znajdująca się w kryzysie może odczuwać zmiany w obszarach: emocjonalnym, biofizjologicznym, poznawczym oraz behawioralnym. 

Oto najczęściej pojawiające się objawy:

EMOCJONALNE
  • emocje odczuwane nadmiarowo, w pełnej gamie z przewagą tych nieprzyjemnych;
  • ogólny niepokój i lęk;
  • szok i oszołomienie;
  • otępienie;
  • niepewność;
  • zaprzeczanie;
  • żal;
  • wściekłość;
  • złość i frustracja;
  • brak poczucia bezpieczeństwa;
  • poczucie bezradności i apatia;
  • naprzemiennie euforia i depresja;
  • smutek i poczucie winy;
  • zamrożenie emocjonalne;
  • panika;
  • rozpacz;
  • zmęczenie
BIOFIZJOLOGICZNE
  • pocenie się;
  • wysypka;
  • częste oddawanie moczu;
  • biegunki;
  • nudności i wymioty;
  • bóle głowy, brzucha, klatki piersiowej, kołatanie serca; 
  • brak zainteresowania seksem;
  • nieregularne miesiączkowanie;
  • trudności ze snem;
  • wybudzanie się;
  • brak odczuwania głodu lub nadmierne objadanie się
POZNAWCZE
  • słabe funkcjonowanie procesów percepcyjnych (poczucie chaosu i zagubienia, rozkojarzenie);
  • niepewność;
  • dezorientacja;
  • kłopoty z koncentracją;
  • trudności w podejmowaniu decyzji; 
  • obniżona motywacja;
  • koszmary senne;
  • tunelowe myślenie;
  • zastanawianie się „co by było gdyby”, lub „gdyby tylko…”
BEHAWIORALNE
  • wycofanie się;
  • zaburzenia snu;
  • nadmierny lub brak apetytu;
  • wybuchy gniewu;
  • nasilenie się zmęczenia;
  • częste korzystanie ze zwolnień lekarskich; 
  • brak kontaktu z własną rodziną; 
  • przyjaciółmi; 
  • zachowania dziwaczne i nieadekwatne; 
  • trudności w normalnym funkcjonowaniu;
  • nadużywanie alkoholu lub leków;
  • gniew na Boga; 
  • regresja;
  • płacz; 
  • nadmierna czujność i pobudzenie; 
  • nadmierne dbanie o bezpieczeństwo swoje i bliskich; 
  • zmiana w sposobie komunikowania się

zachowania ekstremalne

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *